W 1846 uczestniczył w przygotowaniach do powstania przeciw Austriakom, za co został aresztowany i więziony wraz z braćmi Antonim i Adrianem.
Po wybuchu Wiosny Ludów wyszedł na wolność w wyniku amnestii cesarskiej. Poseł na Sejm Ustawodawczy w Wiedniu i Kromieryżu (sierpień 1848 – 6 lutego 1849), wybrany z okręgu galicyjskiego TarnopolJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848–1918, Warszawa 1996, s. 23, 352.. Uczestniczył w Powstaniu Wiedeńskim w październiku 1848, gdzie walczył pod dowództwem Wenzela Messenhausera z wojskami cesarskimi. W parlamencie należała do "Stowarzyszenia" skupiającego polskich posłów demokratycznychProtokoły Koła Polskiego w wiedeńskiej Radzie Państwa (lata 1867–1868), oprac. Zbigniew Fras i Stanisław Pijaj, Kraków 2001, s. 27. Z mandatu poselskiego zrezygnował 11 grudnia 1848, mandat utracił po objęciu funkcji przez swego następcę.