Na tym stanowisku pozostawał po wybuchu II wojny światowej 1939 w okresie kampanii wrześniowej, zaś w dniach 4-6 września był p.o. dowódcy 15 pułku piechoty „Wilków”. Został wzięty przez Niemców do niewoli i był osadzony w Oflagu II D Gross-Born, gdzie był szefem sztabu konspiracyjnego.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień podpułkownika. Zmarł 27 lub 28 czerwca 1986 w Londynie. Został pochowany w kwaterze wojennej na cmentarzu w Pabianicach.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (za wojnę 1939) Krzyż Niepodległości – 4 lutego 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości". Krzyż Walecznych – czterokrotnie (przed 1923) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Złoty Krzyż Zasługi (1978)
Przypisy
Bibliografia