Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia perłopiórek jest podszyt i gęste zarośla w podmokłych lasach szerokolistnych strefy umiarkowanej i subtropikalnej. Są to między innymi lasy rododendronów z gęsto porastającymi runo paprociami, omszałymi skałami i murszejącymi pniami drzew. Ogółem występują na terenach położonych powyżej 480 m n.p.m. W Nepalu perłopiórki odnotowywano na wysokości 800–2300 m n.p.m., w Chinach – 1100–2150 m n.p.m., w Indiach – do 2300 m n.p.m. (Sikkim). Żywią się owadami, jednak brakuje dokładniejszych informacji o składzie ich pożywienia.
Lęgi Okres lęgowy w Indiach trwa od kwietnia do maja. Brak potwierdzonych informacji o gnieździe. Jedno przypisywane perłopiórce (inne źródło sugeruje, że takich gniazd było więcej) miało kształt głębokiej, częściowo zadaszonej miseczki. Budulec stanowiły liście, uschnięte trawy, korzenie i inna materia roślina, a gęstą wyściółkę – pierze. Gniazdo mieściło się na ziemi, na skarpie, w połowie ukryte. Zniesienie liczy 3 lub 4 jaja. Mają białą skorupkę pokrytą rdzawobrązowymi plamami i wymiary około 16,5 na 12,5 mm.