Pipes, Rewolucja..., s. 320..
w rosyjskich gazetach opublikowano obydwa dokumenty, co spotkało się ze sprzeciwem Komitetu Wykonawczego Piotrogrodzkiej Rady. Przegłosował on uchwałę, w której deklarował, że Rosja jest wprawdzie zmuszona kontynuować wojnę, ale tylko do chwili, gdy wszystkie mocarstwa zgodzą się na pokój bez aneksji. Wśród przebywających w Piotrogrodzie żołnierzy, we flocieA. Rabinowitch, The Bolsheviks..., s. XLIV. oraz w dzielnicach robotniczych wybuchły protesty.
Przebieg kryzysu porucznik Fiodor Linde z fińskiego pułku gwardii wezwał delegatów żołnierskich ze swojego pułku oraz z innych jednostek do protestów przeciwko ministrowi spraw zagranicznych w Rządzie Tymczasowym Pawłowi Milukowowi, którego uważano za odpowiedzialnego za kontynuowanie wojny. Linde był socjaldemokratą, przekonanym, że wojna powinna być prowadzona dalej, ale w celu szerzenia ideałów demokratycznych. W efekcie agitacji tego samego dnia po południu kilka jednostek wojskowych udało się pod Pałac Maryjski, siedzibę rządu, domagając się dymisji Milukowa. Wznoszono również okrzyki przeciwko polityce aneksji i nawet hasło "Precz z Rządem Tymczasowym". Żołnierze nie wiedzieli, że rząd tego dnia obraduje w budynku ministerstwa wojny. Na posiedzenie przybył dowódca piotrogrodzkiego okręgu wojskowego gen.