Skutki kryzysu kwietniowego W rezultacie kryzysu kwietniowego Rząd Tymczasowy musieli opuścić ministrowie kojarzeni z niepopularną polityką zagraniczną oraz z prowadzeniem wojny – Pawieł Milukow oraz minister wojny Aleksandr Guczkow. Do wejścia do rządu zaproszono natomiast przedstawicieli eserowców. Przywódca partii Wiktor Czernow objął ministerstwo rolnictwa, Irakli Cereteli otrzymał stanowisko ministra poczty i telegrafu, Michaił Skobielew został ministrem pracy. Ministerstwo wojny objął Aleksandr Kiereński, zaś tekę ministra sprawiedliwości objął Pawieł PieriewierziewA. Rabinowitch, The Bolsheviks..., s. XLV-XLVI.. Na stanowisko ministra żywności powołano natomiast Aleksieja Pieszechonowa z Ludowej Partii Socjalistycznej. Wreszcie ministrem spraw zagranicznych został kadet Michaił Tierieszczenko. Rekonstrukcja rządu, na czele którego pozostał Gieorgij Lwow, doprowadziła do dalszych napięć w gabinecie. Rząd był odtąd podzielony. Liberałowie opowiadali się za kontynuowaniem wojny do zwycięskiego końca, wzmocnieniem armii oraz odbudową autorytetu rządu. Reformy zamierzali natomiast odkładać na czas po wyborze Zgromadzenia Konstytucyjnego. Natomiast socjaliści głosili potrzebę zawarcia pokoju bez aneksji i kontrybucji, a także chcieli natychmiast odpowiadać na oczekiwania mas.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kryzys kwietniowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.