Od 1996 członek Komitetu Inżynierii Środowiska PAN, w kadencji 2007-2015 była jego przewodniczącą, w pozostałych kadencjach i obecnej (2016-2019) członek Prezydium. Członek i przewodnicząca ośmiu rad naukowych, w tym czterech Instytutów PAN: Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN w Zabrzu, Instytutu Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN w Krakowie, Instytutu Mechaniki Górotworu PAN, Instytutu Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego PAN, Głównego Instytutu Górnictwa i Instytutu Ekologii Terenów Poprzemysłowych. Ponadto była przedstawicielem PAN w: Komitecie Narodowym do spraw współpracy z Euro-CASE w kadencji 2015-2018, Standing Committee for Life, Earth and Environmental Science (LESC) w European Science Foundation do 2014, Międzyresortowym Komitecie Sterującym (Biała Księga Komisji Europejskiej, sektorowe strategie adaptacji do zmian klimatu do 2016), Komitecie Narodowym do spraw współpracy z Europejską Fundacją Nauki 2011-2014 (Prezes PAN). Była także m.in. członkiem Zespołu do spraw rozwoju Bazy Ekspertów Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dwie kadencje – do 2018), Zespołu Interdyscyplinarnego do spraw Programu Wspierania Infrastruktury Badawczej w ramach Funduszu Nauki i Technologii Polskiej (powołana rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do 2017).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Czesława Rosik-Dulewska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.