Matka Boża przepowiedziała w jednym z widzeń jego śmierć w wypadku, co wkrótce się zdarzyło w okolicznościach i czasie podanych podczas widzenia. Wydarzenia te spowodowały, że spontanicznie złożyła ślub czystości. W 1968 odbyła pielgrzymkę do Lourdes, po której jej stan zdrowia uległ poprawie. Przeprowadziła się wówczas do Caserty, gdzie pracowała jako sprzątaczka i opiekunka do dzieci. W mieście tym pozostała przez następnych osiem lat.

25 października 1968 otrzymała stygmaty na dłoniach obserwowane przez świadków (już wcześniej miała podobne symptomy w formie sińców na dłoniach). Całkowitą stygmatyzację otrzymała 31 października 1968: rany na dłoniach i stopach, w boku (wszystkie na wylot), ślady korony cierniowej i biczowania. Stygmaty były licznie utrwalane fotograficznie. Ustały w 1970, by pojawić się ponownie w 1971. Podczas ekstaz Męki Pańskiej, według świadków, mówiła w nieznanym jej języku aramejskim, a także rozsiewała wokół siebie zapach kwiatów.

Od 1955 pisała pamiętnik (ostatecznie w objętości 2600 stron), na podstawie którego w 1979 o. Gabriele Roschini napisał jej biografię zatytułowaną Teresa Musco. Crocefissa col Crocefisso.

Przypisy

Linki zewnętrzne obszerna biografia – dostęp 5.11.2019

Kategoria:Mistycy chrześcijańscy Kategoria:Stygmatycy Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 1976