Opowiadał się w nich za solidaryzmem społecznym a także podkreślał znaczenie prawa dla wolności człowieka (zob. niżej).

Po powrocie do Galicji pracował jako prawnik i adwokat w Krakowie (1849-1857), Tarnowie (1858-1861) i powtórnie w Krakowie (1861-1883). Przez wiele lat był prezesem Izby Adwokackiej i przewodniczącym jej Rady Dyscyplinarnej. Jednocześnie starał się o wprowadzenie języka polskiego do sądownictwa. Członek Komisji Prawniczej Akademii Umiejętności w Krakowie. W 1883 przeszedł w stan spoczynku. Zapisał po swej śmierci bogate legaty na rzecz Akademii Umiejętności, Arcybractwa Miłosierdzia w Krakowie, oraz szkoły i parafii w Dobczycach.

Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Prace Mikołaja Kańskiego Nowiny ze świata, Wiedeń 1848 Pogadanka chłopska, czyli rozmowy wójta ze swymi sąsiadami, Wiedeń 1848 Słowa prawdy dla ludu wiejskiego, Wiedeń 1848 Kilka słów o reformie sądownictwa austriackiego w: "Przegląd Polski" 1866, O księgach hipotecznych chłopskich, Kraków 1868 Sądownictwo austriackie w Galicji w: "Gazeta Sądowa" 1877 nr 24-32, s. 38