Oblężenie Dunkierki (znane również jako II bitwa o Dunkierkę) – wielomiesięczna bitwa stoczona na Froncie zachodnim II wojny światowej. Trwała od września 1944 r., kiedy jednostki kanadyjskiej 2 Dywizji Piechoty otoczyły ufortyfikowane miasto i port Dunkierka w północnej Francji, po czym były one oblegane przez siły alianckie do końca wojny. Niemieckie jednostki w fortecy wytrzymały pierwsze próby zdobycia miasta przez wojska kanadyjskie, a ponieważ otwarcie portu w Antwerpii było dla aliantów ważniejsze, dowódca 21 Grupy Armii, feldmarsz. Bernard Law Montgomery postanowił blokować Dunkierkę siłami 1 Czechosłowackiej Brygady Pancernej. Twierdza dowodzona przez adm. Friedricha Frisiusa ostatecznie poddała się 9 maja 1945 r. czechosłowackiemu generałowi, Aloisowi Lišce.
Tło sytuacyjne 1 Armia Kanadyjska została rozlokowana na lewym odcinku linii natarcia 21 Grupy Armii. Rozkaz Montgomery’ ego nakazywał im oczyścić porty na wybrzeżu kanału La Manche przed dalszym marszem do Holandii.