Odkrycia archeologiczne W drugiej połowie XX wieku Pavol Čaplovič prowadził badania archeologiczne na obydwu skałach. Stwierdził pozostałości grodu. Otoczona ziemnym wałem brama wjazdowa do grodu znajdowała się na szczycie skały, po północno-wschodniej stronie. Najstarsze ślady grodu pochodziły z okresu kultury łużyckiej (epoka brązu), ale najintensywniej zamieszkiwany był w okresie halsztackim. Jego ufortyfikowany obszar miał rozmiar 200 × 400 m. Wewnątrz kamiennego muru znajdowały się stojące rzędami domy z drewnianych bali. Łącznie było około 300 mieszkań. Oprócz drewnianych domów był murowany z piaskowca gród o wysokości 10 m. Na szczycie miał rampę i palisadę. Przykryty był drewnianym dachem. Znaleziono typowe dla kultury halsztackiej kawałki ceramiki, resztki tkanin, wyroby z kości. Na uwagę zasługują przedmioty metalowe: klamra pasa, dłuto z brązu, żelazne stemple, brązowa okrągła tarcza. Znaleziono także typowe dla grupy plemion orawskich scytyjskie trójkątne zatrzaski.
Pod południową ścianą Tupej skały odkryto halsztacki cmentarz z 16 mogiłami i 44 urnami. Wygaśnięcie osadnictwa na Tupej skale prawdopodobnie związane było z najazdem obcych plemion.
mały|240px|lewo|Tupá skala i Ostrá skala
Przypisy
Kategoria:Pogórze Orawskie Kategoria:Stanowiska archeologiczne na Słowacji