W 1920 rozpoczął studia na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, które kontynuował przez cztery lata (1920–1924). Następnie wstąpił na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie (lata 1924–1929) gdzie studiował historię sztuki u profesorów Wł. Kozickiego i Wł. Podlachy, będąc kolejno ich asystentem. W 1928/9 uzyskał stypendium rządowe na UJK we Lwowie za pracę seminaryjną Koncepcja sztuki klasycznej u Wölfflina (wg badań przeprowadzonych przez krytyka i historyka sztuki Pawła Brożyńskiego z Uniwersytetu Jagiellońskiego – było to prawdopodobnie pierwsze opracowanie dotyczące teorii sztuki Heinricha Wölfflina napisane w języku polskim). W 1934 obronił we Lwowie doktorat z filozofii zatytułowany Życie i twórczość Andrzeja Grabowskiego – promotor Wł. Kozicki. W latach 1928–1929 wystawiał obrazy w Lwowskiej Zachęcie Sztuk Pięknych, a w latach 1933 i 1934 również w salach Lwowskiego Zawodowego Związku Artystów Plastyków. Pracował jednocześnie jako krytyk plastyczny w czasopismach: Gazeta Poranna (1928), Lwowski Kurier Poranny (1929 – 33), a w 1934 w Kurierze Lwowskim i w Gazecie Lwowskiej, na łamach której wypowiedział się po raz pierwszy pochlebnie i z „doskonałą orientacją” (Wł.