Zaprzyjaźniony był z Karolem Hillerem, Władysławem Strzemińskim i Katarzyną Kobro.

II wojna światowa W 1939, jako porucznik rezerwy Wojska Polskiego uczestniczył w kampanii wrześniowej, którą wraz z Armią „Łódź” zakończył 22 IX 1939 w poddanym Rosjanom Lwowie. 10 listopada 1939 r. wraca do Łodzi. Muzeum jest już wówczas pod niemieckim zarządem. 14 I 1940 zostaje aresztowany wraz z rodziną. W połowie 1940 r. zostaje zwolniony z więzienia i wysiedlony do Generalnej Guberni. Lata niemieckiej okupacji spędza w Warszawie, gdzie przez kilka miesięcy pracuje jako kelner w barze „Capri”, zaś w styczniu 1941 otrzymuje posadę nauczyciela w Liceum Ogrodniczym w Ursynowie pod Warszawą, gdzie pracuje do dnia 15 lutego 1945. Wykłada tam oficjalnie korespondencję handlową, tajnie zaś literaturę polską i historię. Wiele jego prac, notatek i materiałów naukowych zaginęło w wyniku aresztowania 14 I 1940 r., a kompletowane od nowa spłonęły w jego mieszkaniu w czasie Powstania Warszawskiego (1944). Był kilkakrotnie aresztowany: 26 X 1939 r. we Lwowie, NKWD; 14 I 1940 Łódź, niemiecka żandarmeria; 1 VIII 1944 w Ursynowie, SS;