Zmiany dowódców Kiedy 5 listopada zmarł feldmarsz. John Dill, szef brytyjskiej misji wojskowej w Waszyngtonie, jego zastępcą został feldmarsz. Henry Maitland Wilson. Gen. Harold Alexander, awansowany do stopnia feldmarszałka, 12 grudnia zastąpił Wilsona na stanowisku Naczelnego Dowódcy Śródziemnomorskiego Teatru Działań Wojennych. Gen. Mark Clark objął wtedy dotychczasową funkcję Alexandra jako Naczelny Dowódca Sił Alianckich we Włoszech (przemianowanych na 15 Grupę Armii), ale bez awansu. Gen. Lucian Truscott, dowódca amerykańskiego VI Korpusu z czasów bitwy pod Anzio i zdobycia Rzymu, po wylądowaniu na południu Francji podczas operacji Dragoon, wrócił do Włoch, aby objąć dowództwo 5 Armii.
23 marca feldmarsz. Albert Kesselring został mianowany Naczelnym Wodzem Frontu Zachodniego (OB West), zastępując tam feldmarsz. Gerda von Rundstedta. Gen. Heinrich von Vietinghoff został przeniesiony znad Bałtyku, aby przejąć kontrolę nad wojskami po Kesselringu, zaś gen. Traugott Herr, doświadczony dowódca LXXVI Korpusu Pancernego przejął 10 Armię. Gen. Joachim Lemelsen, który tymczasowo dowodził 10 Armią, powrócił do dowodzenia 14 Armią.