1925). Głównym reżyserem produkcji filmowych Leo-Film był z początku Henryk Szaro, którego zastąpił Juliusz Gardan.
W 1932 sukces przyniosła jej produkcja filmu Legion ulicy, wyreżyserowanego przez Aleksandra Forda. Legion ulicy uznawany jest za jeden z najlepszych filmów okresu międzywojennego, lecz nie zachował się do XXI w.
Produkcje Hirszbein wprowadzały nowe elementy do polskiej kinematografii, takie jak pierwsze zdjęcia realizowane na morzu (Zew morza, 1927) bądź też problematykę społeczną (Legion ulicy). Jej wytwórnia dawała szansę rozwoju debiutantom. Pozwoliła rozwinąć się reżyserom: Henrykowi Szaro i Juliuszowi Gardanowi oraz aktorom: Norze Ney, Franciszkowi Brodniewiczowi, Toli Mankiewiczównie, Helenie Grossównie i Tadeuszowi Fijewskiemu.
Maria Hirszbein była współzałożycielką Polskiego Związku Producentów Filmowych (1927). Rok później została członkinią Komisji Rewizyjnej, a w latach 30. piastowała stanowisko wiceprzewodniczącej Sekcji Producentów. Należała także do władz Polskiego Związku Przemysłowców Filmowych.
Data i okoliczności śmierci nie są pewne – zmarła we wrześniu 1939 podczas bombardowania Warszawy lub podczas likwidacji getta warszawskiego w 1942 roku.