Sułtanat mameluków – muzułmańskie państwo istniejące w Egipcie i Lewancie w latach 1250–1517, ze stolicą w Kairze, rządzone przez sułtanów wywodzących się z niewolniczego korpusu gwardii mameluków.

Władcy mameluccy zazwyczaj nie byli ze sobą spokrewnieni, choć w historiografii łączy się ich w dwie „dynastie”: Bahrytów i Burdżytów, które reprezentują panujących wywodzących się z dwóch dominujących wśród mameluków grup etnicznych: Kipczaków i Czerkiesów. Państwo miało charakter oligarchicznej monarchii elekcyjnej, gdzie o wyborze nowego władcy decydowała wąska klika gwardii sułtańskiej. Upadło na początku XVI wieku, gdy uległo nowocześniejszej armii Imperium Osmańskiego.

Bahryci (1250–1382) Upadek Ajjubidów i powstanie sułtanatu mameluków thumb|upright=0.8|Czterech konnych biorących udział w konkursie jeździeckim. Ilustracja z "Podręcznika Sztuki Jeździeckiej" Al-Aksara'iego. Kair, rok 1366. Chester Beatty Library Za panowania sułtana As-Saliha Ajjuba (1238–1249) państwo Ajjubidów zasadniczo zmieniło swój charakter. Przestało ono być rodzinną konfederacją, a stało się unitarnym państwem rządzonym przez funkcjonariuszy wyznaczonych przez władcę.