We wrześniu 1937 roku podczas wygranego meczu z ŁKS–em Łódź (4:3, 26 września 1937 roku) sprokurował w pierwszej połowie rzut karny po zagraniu piłki ręką. Ruch nie obronił tytułu mistrzowskiego z poprzedniego roku i zajął na zakończenie rozgrywek ligowych trzecie miejsce w tabeli. Czempisz zagrał w piętnastu kolejkach ligowych sezonu 1937.

W sezonie 1938 Ruch odzyskał tytuł mistrzowski. Czempisz wystąpił w ośmiu spotkaniach ligowych, zaś od siódmej kolejki został zastąpiony na pozycji obrońcy przez Józefa Ibroma. Ze względu na wybuch II wojny światowej rozgrywki ligowe w sezonie 1939 nie zostały ukończone. Czempisz rozegrał ostatni mecz w barwach Ruchu przed okupacją przeciwko Warcie Poznań (5:2, 20 sierpnia 1939 roku). W niedokończonych rozgrywkach zagrał w pięciu spotkaniach, po czym został zmobilizowany do Wehrmachtu i zginął w czasie służby (brak danych o miejscu śmierci). Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, odpowiedzialne między innymi za utrzymanie niemieckich grobów z czasów II wojny światowej podaje, że Czempisz od 1 stycznia 1945 roku uznany był za zaginionego, a jego nazwisko figuruje w księdze pamiątkowej niemieckiego cmentarza Sammelfriedhof w Królewcu.