Franciszek Jan Przewirski, właśc. von Putschögl (ur. 4 października 1888 we Lwowie, zm. 25 stycznia 1960 we Wrocławiu) – polski inżynier, profesor nadzwyczajny Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys thumb|240px|right|Kościół pw. Św. Józefata w Dźwinogrodzie obok Buczacza projektu Franciszka Jana Przewirskiego Urodził się jako syn leśnika Franciszka von Putschögla (w lipcu 1887 ministerstwo rolnictwa mianowało go oficjałem rachunkowymKronika. „Kurjer Lwowski”. 192, s. 4, 13 lipca 1887.) i Wilhelminy Schanek. W latach 1898–1903 uczył się we lwowskich gimnazjach nr 5 i nr 6, a w 1906 zdał egzamin maturalny i do 1912 studiował na Wydziale Inżynierii Szkoły Politechnicznej we Lwowie, a dyplom inżyniera dróg i mostów uzyskał w 1914
Jeszcze w czasie studiów pracował, wykonując projekty domów, dróg i mostów, ale dopiero w 1914 rozpoczął pracę w Biurze Konstrukcyjno-Mostowym Oddziału Drogowego Wydziału Krajowego we Lwowie. W 1916 objął kierownictwo Biura Odbudowy Zniszczonych Miejscowości w Brzeżanach, a potem analogiczne stanowiska w Stryju i Skolem. Od lata 1917 do jesieni 1918 był kierownikiem Sekcji Utrzymania Dróg w Czortkowie, a 1 listopada 1918 r. wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i trafił do Zarządu Budownictwa Wojskowego. 2 kwietnia 1919 zmienił nazwisko na polsko brzmiące Przewirski.