134 , 1 czerwca 1930..
Okres okupacji niemieckiej przeżył w Warszawie, pracując w Zarządzie Miejskim początkowo jako robotnik, a od marca 1941 r. jako referent. W czasie powstania warszawskiego został wysiedlony z rodziną do obozu w Pruszkowie, a po ucieczce z obozu ukrywał się w Krakowie aż do wyparcia Niemców. W 1945 został skierowany do Wrocławia jako naczelnik Wydziału Komunikacyjnego w Urzędzie Pełnomocnika Rządu na Okręg Administracyjny Dolnego Śląska i pełnił tę funkcję ponad 4 lata. Dzięki jego wysiłkowi doszło do szybkiej odbudowy zniszczonej sieci dróg i ulic. Przewirski zajmował się także odbudową wiszącego mostu Grunwaldzkiego na Odrze we Wrocławiu (niem. Kaiser Brücke – Most Cesarski).
Wiosną 1947 został pracownikiem Politechniki Wrocławskiej i twórcą, a potem kierownikiem katedry budowy dróg i ulic. W 1949 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego na Wydziale Inżynierii (od 1954 – Budownictwa Lądowego). W związku z pogarszającym się stanem zdrowia jesienią 1956 zrezygnował z funkcji kierownika katedry, jednak do śmierci był jej pracownikiem naukowym.
Zmarł 25 stycznia 1960 r. we Wrocławiu, pochowany w rodzinnym grobie na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XVIII-8-26).
Żonaty od roku 1920, miał syna (ur.