W nowo utworzonym królestwie dawny francuski departament Dyle stał się nową prowincją Brabancja Południowa, w odróżnieniu od Brabancji Północnej (obecnie prowincja na południu Niderlandów).
Gubernatorami Brabancji Południowej w tym czasie byli: 1815–1818: François Joseph Charles Marie de Mercy-Argenteau 1818–1823: Philippe d’Arschot Schoonhoven 1823–1828: Leonard du Bus de Gisignies 1828–1830: Hyacinthe van der Fosse
Belgia mały|Schemat belgijskiej prowincji Brabancja, która została podzielona w 1995 roku na Brabancję Flamandzką (kolor jaskrawożółty), Brabancję Walońską (kolor jaskrawoczerwony) i Region Stołeczny Brukseli (kolor pomarańczowy) Po rewolucji belgijskiej w 1830 roku Niderlandy Południowe (w tym Brabancja Południowa) oderwały się od Królestwa Zjednoczonych Niderlandów i utworzyły Królestwo Belgii (pięć lat później powstało również Wielkie Księstwo Luksemburga). Dawna prowincja Brabancja Południowa pod nazwą Brabancja stała się centralną prowincją Belgii ze stolicą w Brukseli. Składała się ona z trzech okręgów: Bruksela, Leuven i Nivelles.