Dane taktyczno-techniczne Okręty typu Viesturs były trałowcami o długości całkowitej 48,9 metra (46 metrów między pionami), szerokości 6,5 metra i zanurzeniu 1,5 metra (maksymalnie 1,8 metra). Wyporność standardowa wynosiła 265 ton, a pełna 310 ton. Siłownię jednostek stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 750 KM, do których parę dostarczały dwa kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 14 węzłów. Zapas paliwa wynosił 30 ton. Zasięg wynosił 1100 Mm przy prędkości 11 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pojedyncze działo przeciwlotnicze kalibru 75 mm M1925 L/35 oraz cztery karabiny maszynowe. Wyposażenie trałowe stanowił trał mechaniczny, a na pokład można było zabrać 30 min.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 39 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Viesturs” został przyjęty do służby w marynarce łotewskiej jesienią, a „Imanta” pod koniec 1926 roku. Koniec służby nastąpił w sierpniu 1940 roku w wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR. Obie jednostki zostały 19 sierpnia 1940 roku bez zmiany nazw włączone do Floty Bałtyckiej.