Mieczysław Michalski (ur. 3 listopada 1924 w Bydgoszczy, zm. 14 maja 1988tablica informacyjna w Parku im. Mieczysława Michalskiego w Lęborku) – polski kompozytor, dyrygent, nauczyciel muzyki i działacz kulturalny.
Życiorys Urodził się w Bydgoszczy, ale gdy miał sześć lat (w 1930) cała rodzina przeprowadziła się do Chełmna. Zgodnie z wolą ojca w wieku siedmiu lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach. W 1937 zaczął uczyć się tej gry (a także akordeonu, teorii muzyki i zespołu smyczkowego) w Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy. Naukę przerwał mu wybuch II wojny światowej. W 1940 został przez Niemców wywieziony na roboty przymusowe do Kanina koło Lęborka, a następnie do pobliskich Redkowic.
Od 1951 pracował jako nauczyciel w klasie skrzypiec w nowo powstałej Państwowej Szkole Muzycznej w Lęborku. Nauczał także zasad muzyki i kształcenia słuchu. Nie posiadając odpowiedniego przygotowania pedagogicznego, uzupełniał wiedzę w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu (klasa skrzypiec prof. Anity Romanowskiej, dyplom w 1956)PSM w Lęborku, Mieczysław Michalski. 1 marca 1955 objął stanowisko dyrektora Państwowego Ogniska Artystycznego w Lęborku, na które przemianowano szkołę. Był współorganizatorem amatorskiej orkiestry symfonicznej (jednej z kilku w Polsce).