To czyni ją mało prawdopodobną kandydatką na żonę Szeszonka, chociaż istnieje możliwość, iż mogła powrócić do Asyrii po tym, jak w 713 r. p.n.e. jej mąż zbuntował się przeciw Sargonowi II. Lepszą kandydatką wydaje się być Szadditu, córka Sennacheryba, która wzmiankowana jest w dokumencie prawnym z Niniwy pochodzącym z czasów panowania jej brata Asarhaddona (681–669 p.n.e.).
Szeszonk przebywał najprawdopodobniej na asyryjskim dworze królewskim w Niniwie w roli królewskiego zakładnika. Jego imię wskazuje, że pochodzić musiał z Egiptu, gdzie w pierwszych wiekach I tys. p.n.e. imię Szeszonk było dość rozpowszechnione nie tylko wśród egipskich książąt, ale i faraonów. Uczeni przypuszczają, iż trafił on do Niniwy jako jeniec po bitwie pod Elteke (południowa Palestyna), gdzie w 701 r. p.n.e. starły się ze sobą wojska asyryjskie i egipskie. W swych inskrypcjach Sennacheryb twierdzi, iż „w gorączce walki pochwycił żywcem woźniców rydwanów i synów egipskich królów, wraz z woźnicami rydwanów króla Meluhhy (tj. Nubii)”. Szeszonk z dokumentu z 692 r. p.n.e. był najprawdopodobniej jednym z egipskich książąt, którzy dostali się wówczas do asyryjskiej niewoli. Na dworze królewskim w Niniwie przebywać on mógł przez wiele latRadner, K., After Eltekeh: Royal Hostages ... , s. 476..