Stanisław Mazierski (ur. 9 października 1915 roku w Kowalu, zm. 23 czerwca 1993 r. w Lublinie) – polski ksiądz, filozof neotomista, posiadał tytuł prof. nadzwyczajnego (1971) oraz prof. zwyczajnego KUL (1981).
Wykształcenie Uczył się w Gimnazjum i Liceum Ziemi Kujawskiej we Włocławku, a w 1936 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego. Po wojnie i rocznej przerwie kontynuował studia w Warszawskim Metropolitarnym Seminarium Duchowym.
W 1947 rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na Sekcji Filozofii Chrześcijańskiej istniejącej wówczas na Wydziale Teologii Katolickiej. W 1950 uzyskał dyplom magistra teologii w zakresie filozofii chrześcijańskiej na podstawie pracy Koncepcja metafizyki hipotetycznej u Mścisława Wartenberga. Tytuł doktora filozofii uzyskał w 1951 roku pisząc rozprawę pt. Pojęcie konieczności w filozofii św. Tomasza z Akwinu, napisanej pod kierunkiem ks. prof. P. Chojnackiego. Habilitację uzyskał w 1961 roku na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej ATK pisząc rozprawę Determinizm i indeterminizm w aspekcie fizykalnym i filozoficznym.