Kontrolowanie Caen i okolic dawałoby 2 Armii także bazę wypadową, która posłużyłaby do ataków na południe w celu zdobycia Falaise, osi natarcia na Argentan, a następnie za rzekę Touques. Teren między Caen i Vimont był otwarty, suchy i sprzyjał szybkim operacjom ofensywnym. Ponieważ siły alianckie znacznie przewyższały liczebnie Niemców w czołgach i pojazdach pancernych, świadczyło to na ich korzyść.
W dniu inwazji 3 Dywizja Piechoty nie była jednak w stanie zaatakować Caen i została zatrzymana na północ od miasta. Operacja Perch, atak okrążający I i XXX Korpusu rozpoczął się 7 czerwca, z zamiarem okrążenia Caen ze wschodu i zachodu. I Korpus, uderzający na południe z przyczółku Orne, został zatrzymany przez 21 Dywizję Pancerną, zaś atak XXX Korpusu utknął przed Tilly-sur-Seulles z powodu silnego oporu ze strony Dywizji Panzer Lehr. W celu zmuszenia wroga do wycofania lub poddania się oraz utrzymania płynności operacji brytyjska 7 Dywizja Pancerna przecisnęła się przez niedawno utworzoną lukę na niemieckiej linii frontu, by zdobyć miasto Villers-Bocage. W wyniku trwającej cały dzień bitwy awangarda brytyjskiej 7 Dywizji Pancernej wycofała się z miasta, ale do 17 czerwca Dywizja Panzer Lehr sama została zmuszona do wycofania się, a XXX Korpus zdobył Tilly-sur-Seulles.