Ulica szaleństw (1933), Aniołowie o brudnych twarzach (1938), Jezebel (1938), Sokół maltański (1941), Casablanca (1942) czy Arszenik i stare koronki (1944).
Trzykrotny laureat Oscara za najlepsze kostiumy do filmów: Amerykanin w Paryżu (1951) Vincente Minnellego, Roztańczone dziewczyny (1957) George’a Cukora i Pół żartem, pół serio (1959) Billy’ego Wildera. Nominowany był również za film Cyganka (1962) Mervyna LeRoya. Przez dziesięciolecia był najbardziej utytułowanym Oscarami filmowcem z Australii - pod względem liczby tych nagród wyprzedziła go dopiero w 2014 kostiumografka i scenografka Catherine Martin.
Był gejem i alkoholikiem. Zmarł na raka wątroby i został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Los Angeles. W chwili śmierci Orry-Kelly nie posiadał żadnych żyjących krewnych, w związku z czym jego trzy statuetki Oscara trafiły pod opiekę Ann Warner, żony jego przyjaciela i byłego szefa Jacka L. Warnera. Nagrody przeleżały niemal pół wieku w nieopisanym pudełku razem ze szkicami i fotosami hollywoodzkich gwiazd w archiwum wytwórni Warner Bros.