Statecznik pionowy stanowił integralną całość z kadłubem.
Płat w części centralnej miał profil IAW-100, zwężony na końcu z 18,5% do 12%. Jednodźwigarowy, dwudzielny, o obrysie prostokątno-trapezowym. Do dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem. Wyposażone w lotki o rozpiętości 5,43 metra, o napędzie linkowym.
Usterzenie klasyczne krzyżowe. Statecznik poziomy płytowy, napęd sterów linkowy.
Podwozie jednotorowe złożone z drewnianej, amortyzowanej krążkami gumowymi płozy podkadłubowej oraz amortyzowanej stalowej płozy ogonowej. Na płozie głównej był zamontowany hak do startu z lin gumowych i zaczep lotu na holu.
Malowanie Powierzchnie drewniane pokryte lakierem bezbarwnym, płócienne cellonowane. W początkowym okresie eksploatacji na przodzie kadłuba znajdował się napis „Lwów”, który później usunięto i dodano na stateczniku pionowym napis „SG-21 Lwów” oraz listę uzyskanych rekordów. Znaki rejestracyjne były umieszczone w połowie belki kadłubowej. Podczas zawodów w Rhön na sterze umieszczono numer konkursowy 60.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie szybowce