Poza życiem muzycznym zaangażował się również w politykę. Uczestniczył w dwóch zjazdach ogólnokrajowego zrzeszenia studentów UNEF, w Poitiers i w Lyonie, i odkrył dotychczas nieznany mu świat studencki. W 1968 roku wstąpił do lewicowej partii bretońskiej UDB, która była dla niego źródłem wielu doświadczeń i wiedzy. Spotkał tam bretońskich działaczy: Paola Keinega, Ronana Leprohona i Jeana Guegueniata. Był kolejno szefem sekcji partii w bresteńskiej dzielnicy Recouvrance (w latach 1968–1971), członkiem biura politycznego, potem odpowiedzialnym za szkolenia (1976–1979), aż w końcu radnym gminy Lorient (1983–1989).

Następnie został przeniesiony do aglomeracji paryskiej, gdzie zajął się pomocą socjalną w gminie Nogent-sur-Oise i w regionie Pikardia. Zapoczątkował serię warsztatów mających na celu walkę z analfabetyzmem funkcjonalnym oraz kursy dla osób w trudnej sytuacji materialnej. W latach 1990–2003 przewodził organizacji zajmującej się wynajmem mieszkań dla młodych pracowników w trudnej sytuacji materialnej (Association des Foyers de Jeunes Travailleurs).