Kornet – niższy stopień oficerski używany dawniej w kawalerii. Odpowiadał stopniowi podchorążego, chorążego lub podporucznika w innych rodzajach wojsk. mały|Winston Churchill jako kornet 4. Pułku Huzarów Królowej (1895). thumb|Kornet rosyjskiego Lejb-Gwardyjskiego Pułku Kirasjerów (1756-1762).
Etymologia Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa cornū, „róg”. Termin ten pojawił się w XVII wieku i pierwotnie oznaczał jednostkę lekkiej jazdy, odpowiadającą szwadronowi (zwykle 100–300 ludzi). Nazwa mogła pochodzić od kornetu (blaszanego instrumentu muzycznego, rodzaju rogu) którym sygnalista zwoływał oddział lub od kwadratowego sztandaru, nazywanego w XVI wieku we Francji kornetem. Następnie zaczęto tak nazywać piątego oficera w tym pododdziale kawalerii (nie był to kornecista grający na rogu). Według innych wyjaśnień, termin pochodzi od kornetu (nakrycia głowy), które nosili ci oficerowie.
W dawnych formacjach polskich Stopień wojskowy kornet pojawiał się już w okresie I Rzeczypospolitej, w formacjach huzarów i ułanów, w tym również w prywatnych wojskach magnatów.