W lipcu tego samego roku była delegatem na I Zjazd Delegatów Solidarności Regionu Wielkopolska.
Po wprowadzeniu przez komunistów stanu wojennego kolportowała bezdebitowe wydawnictwa, w tym ulotki, kasety wideo, książki i pisma uczniowskie, w tym Echa Dwójki, Obserwator Wielkopolski, Tygodnik Mazowsze i Głos SKOS-ów. Była wówczas inicjatorką pomocy finansowej, prawnej, jak również medycznej dla osób represjonowanych przez reżim komunistyczny. W styczniu 1982 wspierała uczniów II LO w Poznaniu, którzy bojkotowali studniówkę. Poręczała również za osoby aresztowane. Od 1984 była członkiem tajnej Komisji Oświaty poznańskiej Solidarności. Uczestniczyła w pracach Duszpasterstwa Nauczycieli. W latach 1984–1986 była rozpracowywana przez Wydział III-1 Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Poznaniu. 23 czerwca 1986 była zatrzymana na 48 godzin – postawiono jej wówczas zarzut przetrzymywania w mieszkaniu nielegalnych wydawnictw. Była potem objęta nadzorem milicyjnym. W wyniku amnestii nie doszło do jej procesu w 1986. 1 września 1986 została zawieszona w pracy pedagogicznej, ale już w marcu 1987 została przywrócona po złożeniu odwołania do Komisji Dyscyplinarnej przy Ministerstwie OświatySłownik „Niezależni dla Kultury 1976-1989”, Irena Jegliczka.