Faza zawieszona (SPM, z ) – cząstki stałe o średnicy powyżej 0,45 μm obecne w próbkach wodnych. W wodach faza zawieszona składa się głównie z koloidów nieorganicznych występujących w postaci tlenków, wodorotlenków, węglanów, materii organicznej oraz mikroorganizmów. Jest ona istotnym elementem wód naturalnych ze względu na możliwość transportowania zaadsorbowanych na niej indywiduów chemicznych. Zatrzymanie indywiduów na zawiesinie warunkują czynniki takie jak skład, kształt i rozmiar cząstek zawieszonych. Adsorpcja na fazie zawieszonej obecnej w próbce wodnej wpływa na biodostępność obecnych w niej substancji oraz znacznie zmniejsza ich zawartość w fazie rozpuszczonej próbki. Często w przypadku analiz chemicznych, w szczególności w przypadku analizy specjacyjnej obecność zawiesiny jest niesłusznie pomijana, co może wpłynąć w dużym stopniu na określenie rzeczywistej mobilności analitu w próbce. Mobilność tę można określić stosując trójetapową procedurę frakcjonowania w układzie sekwencyjnym, zwanym metodą BCR ().