Arbeitslager Riese składał się z 13 obozów położonych przy różnych wznoszonych obiektach Riese, zatrudniał żydowskich więźniów pochodzących głównie z Polski, Węgier i Grecji. Ich liczba przekroczyła 13 tys., z których zginęło ok. 5 000. Praca i warunki pobytowe były generalnie bardzo ciężkie, początkowo w wielu obozach mieszkano w małych barakach z masy papierowej lub prowizorycznych szopach, dopiero później stopniowo zastąpiono je drewnianymi barakami. Komendantem całego obozu był Albert Lütkemeyer.
W skład AL Riese wchodziły obozy położone przy następujących obiektach geograficznych: Głuszyca (AL Wüstegiersdorf) – funkcjonował na terenie zakładu włókienniczego od końca IV 1944 do 24 II 1945, gdy wszystkich zdrowych więźniów przeniesiono do obozu koncentracyjnego Flossenbürg. Głuszyca Górna (AL Schotterwerk) – funkcjonował koło miejscowej stacji kolejowej od przełomu IV/V 1944 do 8 V 1945, przeznaczony był dla ok. 1000 więźniów, mieszkających w ok. 9 barakach. Jedlinka (AL Tannhausen) – powstał u schyłku kwietnia 1944 r. dla ok. 1200 więźniów, istniał do lutego 1945, gdy zdatnych do marszu ludzi przeniesiono do innego obozu. W pobliżu AL Tannhausen, ale poza jego obrębem założono w listopadzie 1944 szpital dla wszystkich lżej chorych więźniów AL Riese.