Choć zdecydowana większość więźniów pracowała fizycznie, przede wszystkim przy drążeniu i betonowaniu podziemi pod zamkiem, to istniała też wśród nich grupa specjalistów projektująca obiekty Riese i infrastrukturę towarzyszącą. Marcowy Potok Duży koło góry Soboń (AL Märzbachtal) – założony na przełomie IV/V 1944 obejmował ponad 40 niedużych baraków więźniarskich i kilka dla strażników lub gospodarczych. Po pół roku zastąpiono je ok. 7-8 dużymi barakami dla więźniów, dobudowano też kilka baraków gospodarczych i sanitarnych. Wśród więźniów liczni byli chłopcy poniżej 18 lat, najmłodsi mieli 12 lat. W połowie lutego 1945 obóz likwidowano, a więźniów przeniesiono do obozu koncentracyjnego Flossenbürg. Olszyńcu (AL Erlenbusch) – funkcjonował od V 1944 do pierwszych dni maja 1945. Miał 5 baraków mieszkalnych dla ok. 1500 więźniów. na stoku góry Soboń (AL Lärche) – w grudniu 1944 r. zamieszkali w nim strażnicy i komendantura wraz z częścią więźniów likwidowanego obozu w Zimnej (AL Kaltwasser). Na terenie obozu był tuzin baraków. Istniał do 8 II 1945, gdy więźniów przeniesiono do obozu koncentracyjnego Flossenbürg. Sokolec (AL Falkenberg) – istniał od schyłku kwietnia 1944, do zimy 1945, likwidacja nastąpiła po 26 I 1945 poprzez przeniesienie więźniów do obozu na Włodarzu (AL Wolfsberg). W obozie przebywało poniżej 1,5 tys.