Osiedle obejmowało około 65,5 ha, docelowo miało w nim zamieszkać 20 tys. osób. W latach 1946–1947 wybudowano część określaną jako Koszutka I, położoną na północ od ulicy Misjonarzy Oblatów MN (dawniej J. Marchlewskiego). Na przełomie lat 1949–1950 rozpoczęto zabudowę zasadniczej części osiedla określanej jako Koszutka II, zlokalizowanej na południe od tej ulicy. W skład Koszutki II wchodziło pięć kolonii: Kolonia nr 1 (lata 1950–1951), Kolonia nr 2-3 (lata 1952–1953) i Kolonia nr 4 i 5 (lata 1954–1955).

W latach 1955–1956 powstał „Szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego rozbudowy osiedla im. J. Marchlewskiego w Stalinogrodzie” opracowany przez architektów Mariana Skałkowskiego, Stanisława Kwaśniewicza, Mieczysława Króla i Zygmunta Majerskiego. Zrywano w nim z obrzeżną zabudową w stylu socrealizmu na rzecz luźnych układów modernistycznych budynkówJ. Jankowski, M. Tempczyk ; „Koszutka” rośnie. „Przegląd Budowlany”, 1958, nr 4, s. 190–197.J. Kałuska, M. Węcki. Koszutka – różne wizje nowoczesności. „CzasyPismo: o historii Górnego Śląska”. 2017, nr 1,s. 122-124..

Architektura i urbanistyka thumb|left|Koszutka I, blok położony przy alei W. Korfantego