Jan Alojzy Marin (ur. 19 października 1812 w Starej Soli – zm. 10 lipca 1873 w Brzozowie) — prawnik, działacz niepodległościowy, dzierżawca dóbr i poseł na Sejm Ustawodawczy w Kromieryżu.
Życiorys Dzieciństwo spędził w Huczku w pow. drobromilskimBolesław Łopuszański, Marin Jan Alojzy (1812-1873), Polski Słownik Biograficzny, t. 20 Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1975, s. 14-15. W l. 1834-1838 odbył studia na wydziale prawniczym uniw. we Lwowie, zakończone uzyskaniem tytułu doktora praw (1838)Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Marin, Jan Dr. iur. – Parlamentarier 1848-1918 online [14.11.2019]. Podjął pracę jako radca prawny – dependent u adwokata Franciszka Leszczyńskiego we Lwowie.
Od czasów studiów związany z polską konspiracją niepodległościową. Najpierw był członkiem Związku Bezimiennego, od 1834 Węglarstwa a od sierpnia 1835 – Stowarzyszenia Ludu Polskiego. W tym ostatnim należał do kierującego organizacją lwowską Zboru Obwodowego, z ramienia którego kierował akcją agitacyjną wśród kleryków lwowskich seminariów duchownych. Od 1836 członek lwowskiego Zboru Ziemskiego. Aresztowany przez policję 17 września 1841 i trzymany w śledztwie do 1845 kiedy sąd skazał go za zdradę stanu na karę śmierci. Ułaskawiony przez cesarza który zamienił mu karę na 12 a następnie na 5 lat więzienia.