thumb|300px|Rys. 1 Schemat budowy nanokryształu rdzeń - otoczka CdSe/ZnSe mały|300px|Rys. 2 Schematyczne przedstawienie wpływu efektu uwięzienia kwantowego na położenia poziomów energetycznych w nanokryształach półprzewodników Półprzewodnikowe nanokryształy rdzeń-otoczka – krystaliczne nanocząstki, najczęściej o budowie sferycznej, złożone z dwóch nieorganicznych półprzewodników, tworzących rdzeń i otoczkę układu. Nanokryształy nieorganicznych półprzewodników charakteryzują się intensywną luminescencją, w odróżnieniu od półprzewodników makrokrystalicznych. Natomiast połączenie dwóch nieorganicznych półprzewodników w jednej nanostrukturze pozwala na kontrolę koloru luminescencji w szerokim zakresie, wykraczającym często poza zakres widzialny widma, przy maksymalnym zwiększeniu wydajności kwantowej luminescencji.
Cechą charakterystyczną każdego półprzewodnika jest przerwa energetyczna, która jest różna dla materiałów makrokrystalicznych i nanokrystalicznych. Dzięki efektowi uwięzienia kwantowego, zmniejszając rozmiar nanokryształu poniżej wartości promienia Bohra ekscytonu, (parametru zależnego przede wszystkim od struktury nieorganicznego półprzewodnika) obserwuje się stopniowe zwiększenie przerwy energetycznej.