W latach 80. trzykrotnie był zastępcą radnego okręgu Kopenhaga (w radzie zasiadał ponownie od 1990 do 1993)). W 1984 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego, mandat uzyskał 10 września 1987 w miejsce Erharda Jakobsena. Przystąpił do Europejskiej Partii Ludowej, należał do Komisji ds. Rozwoju i Współpracy, Komisji Budżetowej oraz Delegacji ds. stosunków z Izraelem. Z Europarlamentu odszedł 31 października 1988, gdy objął mandat posła do Folketingetu. W tym gremium zasiadał przez cztery kadencje do 2001, sprawował funkcję szefa komisji finansów i frakcji parlamentarnej.

Po kolejnych porażkach w wyborach parlamentarnych w 2005 przeszedł do Socialdemokraterne, z jej ramienia od 2010 jest radnym Hjørring (w 2015 kandydował też do Folketingetu). W międzyczasie zasiadał też w radach nadzorczych m.in. SAS Denmark, Danmarks Radio i Oceanarium Morza Północnego w Hirtshals. Pracował jako ekspert ds. demokratyzacji w różnych państwach, przez wiele lat był recenzentem książek i felietonistą w prasie.