Sławomir Feliks Pocztarski (ur. 18 maja 1930 w Warszawie, zm. 12 listopada 2019) – polski ekonomista.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Zofii z domu Andrzejewskiej.
W konspiracji od 1943 roku działał w Szarych Szeregach, Hufiec Żoliborz. Uczestnik akcji małego sabotażu. Pod ps. Bóbr brał udział w powstaniu warszawskim (Obwód „Żywiciel„). W powstaniu brali również udział jego ojciec Stanisław Pocztarski ps. Zgoda i siostra Barbara, która była łączniczką na Żoliborzu. Po upadku powstania wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną; przez Wolę wraz z rodziną został skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie. Następnie wywieziony na Słowację do pracy przymusowej w zakładzie mechanicznym pod Koszycami.
Po wojnie, od 1946 roku pracował w centrali Społem, w 1956 roku podjął studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej (WSE) w Krakowie – Studium Spółdzielcze. W Centrali Społem przepracował 40 lat począwszy od najniższego stanowiska praktykanta biurowego do wiceprezesa ds. handlu i gastronomii. Pracował również w Centrali Pewex (na stanowisku naczelnego dyrektora). Po likwidacji Centrali otrzymał stanowisko zastępcy prez. Zbigniewa Niemczyckiego w Curtis Company Ltd.