Trójnawowy obiekt konstrukcji ryglowej (na kamiennej podmurówce) jest zbudowany na planie prostokąta, do którego od wschodu przylega pięciobocznie zamknięte prezbiterium z dwoma aneksami na przedłużeniu naw. Od zachodu (na osi obiektu) dobudowana jest prostokątna kruchta, która jest węższa niż nawa główna. Fachy konstrukcji są wypełnione cegłą i otynkowane. Wieża jest drewniana, konstrukcji słupowo-ramowej. Szczyt frontu, jak również wieża są oszalowane deskami. Więźba dachowa jest krokwiowo-stolcowa, a dach pokryto w 1992 blachą miedzianą. Strop świątyni jest belkowy z podsufitką z desek oraz fasetą w obrębie prezbiterium. Na stropie namalowana jest polichromia. W kruchcie zachowana jest oryginalna posadzka z cegieł.
Wyposażenie Najcenniejsze obiekty wyposażenia to: rokokowy ołtarz główny z XVIII wieku, ambona i chrzcielnica z drugiej połowy XVIII wieku, miedziana misa chrzcielna z XVII wieku, drewniany krucyfiks z XVIII wieku, neobarokowe rzeźby Niepokalanego Serca NMP i Najświętszego Serca Pana Jezusa z końca XIX wieku, neobarokowe konfesjonały z 1. ćwierci XX wieku, neobarokowy prospekt organowy wraz z organami z XX wieku, cztery dzwony (spiżowy z początku XIX wieku oraz trzy stalowe z lat 20.