Walenty WróbelW ewidencji urzędników Austro-Węgier był zapisywany w języku niemieckim jako „Valentinus Wróbel”. (ur. 19 września 1850 w Skomielnej Czarnej, zm. 19 lipca 1912 we Lwowie) – polski filolog klasyczny, nauczyciel.
Życiorys Urodził się 19 września 1850 w Skomielnej CzarnejWedług tego źródła pochodził z Poznania. . Był synem Andrzeja. Uczył się w szkołach w Wadowicach i w Krakowie. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z wykształcenia był filologiem klasycznym.
W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby nauczycielskiej. Początkowo pracował jako zastępca nauczyciela: od 1877 do maja 1880 w C. K. Wyższym Gimnazjum w Kołomyi••, od maja do września 1880 w Brzeżanach, a od września 1880 do sierpnia 1881 w C. K. Wyższym Gimnazjum w Stanisławowie. Reskryptem C. K. Ministra Wyznań i Oświecenia z 9 sierpnia 1881 został mianowany rzeczywistym nauczycielem i przeniesiony od września 1881 do C. K. Gimnazjum Męskiego w Sanoku•. W tej szkole uczył języka łacińskiego, języka polskiego, języka greckiego, kaligrafii, propedeutyki filozofii, logiki, psychologii•••••••••••••••. Reskryptem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 14 września 1884 został zatwierdzony stale w zawodzie nauczycielskim i otrzymał tytuł c. k. profesora.