W 1987 roku ornitolog Edgar J. Máiz López znalazł kilka powiązanych kości pojedynczego ptaka (skatalogowany jako USNM 44834) na stanowisku archeologicznym Hernández Colón na wschodnim brzegu rzeki Cerrillos-Bucaná w południowo-środkowej części Portoryko. Stanowisko archeologiczne to przedkolumbijska wioska Saladoid–Ostionoid o powierzchni około 15 000 m², położona na tarasie aluwialnym. Wykopalisko zawiera zarówno pozostałości kultury, jak i fauny, a resztki ary znaleziono w resztkach kuchennych, datowanych na rok około 300 n.e. Próbka składa się z fragmentów kości, w tym lewej kruczej (brak części „głowy” kości), obu końców lewej kości ramiennej, górnego końca prawej promieniowej, lewego carpometacarpusa (brak jednej kości śródręcza), lewej kości udowej (brak dolnego końca), prawego tibiotarsusa (brak części powierzchni górnej stawowej), górnej i dolnej część lewego tibiotarsusa, a także z niezidentyfikowanych elementów. W 2008 Olson i Máiz López przypisali okaz do Ara autocthones (został przypisany do Ara sp.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ara autocthones · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.