mały|Budynek AKF Klaps w Chybiu. Amatorski Klub Filmowy (AKF) – klub, którego członkowie uczą się podstaw filmowania i realizują głównie krótkie filmy dokumentalne, fabularne i animowane.

AKF-y zaczęły być popularne w Polsce od lat 50. wraz z powstaniem w Katowicach AKF-u Śląsk, który zgromadził utalentowanych filmowców amatorów, a z czasem także animatorów całego ruchu: Norberta Boronowskiego, Edwarda Poloczka, Jana i Danutę Maćkow, Stanisława Fischera i wielu innych. Klub nie tylko skupiał się na szkoleniu w zakresie filmowania, ale także promował kulturę filmową w regionie.

W krótkim czasie w ślad za AKF-em Śląsk, w całym kraju zaczęły powstawać kolejne kluby. W 1956 roku istniało 27 AKF-ów, a w 1969 roku – 228. Członkami AKF-ów mogli być zarówno dorośli, jak i dzieci, niezależnie od poziomu wykształcenia i umiejętności. Kluby działały w domach kultury, czy też przy zakładach pracy, które stawały się ich patronami, zapewniając sprzęt filmowy i taśmy – niezwykle drogie i trudno-dostępne dla indywidualnych filmowców amatorów w okresie PRL-u.