thumb|Moneta (follis) Delmacjusza z portretem władcy DelmacjuszWłaściwa forma imienia poświadczona inskrypcjami (Dietmar Kienast i in.: Römische Kaisertabelle, dz. cyt., s. 294), a przede wszystkim zabytkami numizmatycznymi z 13 mennic cesarstwa, na których występuje wyłącznie jako FL(avius)•IVL(ius)•DELMATIVS względnie w skróceniu jako FL•DELMATIVS (Patrick M. Bruun: Roman Imperial Coinage, t. VII (Constantine & Licinius), dz. cyt., passim; Stewart Westdal: Dictionary of Roman Coins Inscriptions. Rockville Centre: Sanford Durst, 1995, s. 55; Björn Ralph Kankelfitz: Römische Münzen von Pompeius bis Romulus, dz. cyt., s. 483). W tej postaci również w Epitome de Caesaribus 41,15. (lub Dalmacjusz), Flavius Iulius Delmatius (ur. ok. 315, zm. 337) – bratanek Konstantyna Wielkiego, wielkorządca z tytułem cezara od 18 września 335 do 9 września 337 roku n.e.
Życie i działalność Był synem Delmacjusza Starszego – przyrodniego brata Konstantyna Wielkiego. Jego bratem był Hannibalian. Ze względu na wrogość, jaką cesarzowa Helena okazywała potomstwu swej rywalki Teodory, przyrodnie rodzeństwo Konstantyna żyło długie lata z dala od cesarskiego dworu – w Galii Akwitańskiej.