Architektura i wnętrze mały|lewo|Wnętrze świątyni Późnoromańska budowla jest orientowana, składa się z jednej nawy, posiada węższe prezbiterium zamknięte półkolistą absydą. Od strony zachodniej do oszkarpowanej nawy jest dobudowana wieża w stylu klasycystycznym. Wtórne są również kruchta i zakrystia. Nawa i prezbiterium są nakryte dachami dwuspadowymi, wieża dachem namiotowym. Świątynia wymurowana jest z cegły z dodatkiem kamienia polnego (część romańska w tzw. opus emplectum), detale architektoniczne powstały z granitu. Kamienny portal znajdujący się w zachodniej ścianie nawy oryginalnie, przed wybudowaniem wieży był portalem zewnętrznym. Jego kształt pozwala określić budowę świątyni na 2. ćwierć XIII wieku: jest ostrołukowy, jednouskokowy, posiada parę kolumienek na postumentach. Talerzowe głowice kolumn ujęte są wałkami i, niżej, ozdobione ornamentem sznurowym. Negatywowy ślad na archiwolcie to pamiątka po wałku podpartym głowicami. Elewacje są otynkowane (w zakrystii widać odsłonięty kamienny wątek muru), otwory okienne i drzwiowe zamknięte są łukiem. Nad głównym wejściem w półkoliście zamkniętych niszach są umieszczone kamienne figury patronów świątyni (pochodzące z początku XIX wieku). We wschodniej ścianie zakrystii wmurowane jest kamienne epitafium proboszcza Mechsego, zmarłego w 1606 roku.