Rozbrojenie nieprzyjacielskich żołnierzy ukończono dwie godziny później, a według niektórych relacji większość obrońców była pijana.
Atak North Shores na Noires Mottes był wspierany przez Hobart’s Funnies z brytyjskiej 79 Dywizji Pancernej i ostrzał dział Pułku Fort Garry Horse podczas przekraczania pól minowych, a także czołgi Churchill Crocodile w celu likwidowania niemieckich punktów umocnionych. Próby poddania się przez małe grupy Niemców zostały udaremnione przez ostrzał ze strony własnych linii. Pierwszy atak został powstrzymany przez obrońców i kratery bombowe, które zablokowały czołgi po zapadnięciu zmroku, gdyż w ciemności załogi mogły wjechać do nich swoimi maszynami. Rozpoczęto negocjacje z pomocą wziętych do niewoli na Cap Gris-Nez niemieckich jeńców, po czym garnizon Noires Mottes poddał się o świcie następnego dnia, 26 września. Potężna pozycja obronna i prawie 300 jeńców zostało schwytanych relatywnie niewielkim kosztem; oddano również Batterie Lindemann w Sangatte. Badanie bunkrów wykazało, że wiele wejść do nich było zablokowanych przez miny-pułapki.