Kārlis Skalbe (ur. 7 listopada 1879 w Incēni (Gmina Vecpiebalga), zm. 15 kwietnia 1945 w Sztokholmie) – łotewski pisarz i działacz polityczny.

Kārlis Skalbe już jako młody człowiek interesował się literaturą, czytał m.in. utwory Fiodora Dostojewskiego oraz Iwana Turgieniewa. Po uzyskaniu uprawnień pedagogicznych pracował jako nauczyciel w szkole w Ērgļi. W 1905 roku ze względu na zaangażowanie polityczne stracił pracę i założył czasopismo Kāvi. Publikowane tam teksty popierające rewolucję spowodowały wszczęcie postępowania sądowego przeciw Skalbe. W 1906 roku wyemigrował on do Szwajcarii, a następnie Finlandii i Norwegii.

Powrócił do Rygi w 1909 roku. W 1911 został aresztowany, po czym spędził dwa lata w więzieniu. W 1916 roku wstąpił do strzelców łotewskich i brał udział w działaniach wojennych.

W 1920 roku został wybrany do pierwszego łotewskiego parlamentu, a następnie do Saeima. W 1926 roku został uhonorowany Orderem Trzech Gwiazd. W latach okupacji niemieckiej (1942-1944) był redaktorem czasopisma Latvju Mēnešraksts. W 1944 roku wyemigrował do Szwecji, gdzie zmarł rok później.