W marcu 1993 został zastępcą dowódcy, a w listopadzie 1994 dowódcą 57 Mieszanej Dywizji Sił Powietrznych Floty Północnej. 15 grudnia 1995 otrzymał stopień generała majora. Przetestował 13 typów samolotów, miał wylatane 3850 godzin. 18 sierpnia 1994 otrzymał tytuł Zasłużonego Lotnika Wojskowego Federacji Rosyjskiej. Zginął 17 lipca 2001 roku w wypadku lotniczym w locie pokazowym na myśliwcu pokładowym Su-33 w okolicy lotniska w mieście Ostrow w obwodzie pskowskim. Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie. Jego imieniem nazwano wiele ulic. W Siewieromorsku postawiono jego pomnik.
Imieniem Timura Apakidze nazwano 100. Samodzielny Pokładowy Pułk Myśliwski lotnictwa Floty Północnej.
Odznaczenia Bohater Federacji Rosyjskiej (17 sierpnia 1995) Order Za Osobiste Męstwo (6 maja 1993) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (1988) Medal „Za zasługi bojowe” (1982) I inne.
Przypisy
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-11-17]
Kategoria:Bohaterowie Federacji Rosyjskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tbilisi Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Piloci doświadczalni Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zmarli w 2001