I Stołeczny pod dowództwem kpt. poż. St. Drożdżeńskiego; II Warszawsko – Lubelsko – Białostocki pod dowództwem Bolesława Chomicza; III Wileński pod dowództwem por. poż. Longina Wojciechowskiego (późniejszy adiutant 5 Wileńskiej Brygada Armii Krajowej i dowódca 4 Wileńskiej Brygada Armii Krajowej „Narocz”); IV Krakowski pod dowództwem mjr poż. Jana Dura: V Radomsko – Częstochowski pod dowództwem ppłk poż. Józefa Mikuły (następca Lgockiego na stanowisku Komendanta SRO od stycznia 1944); VI Łódzko – Poznańsko – Katowicki pod dowództwem kpt. poż. Jana Czapskiego; VII Gdańsko – Toruńsko – Bydgoski pod dowództwem mjr poż. Adama Bartoszewskiego;
VIII Lwowski pod dowództwem kpt. poż. Ludwika Książka.
mały|Ćwiczenia krakowskiej straży pożarnej. Widoczni strażacy przy pompach wodnych nad Wisłą. W tle widoczny Wawel, 1941 r. Podczas spotkania wyznaczono również cele SRO:
Ochrona mienia i majątku obywateli polskich przez pożarami i innymi klęskami; Pozorowanie gaszenia pożarów majątku okupanta; Prowadzenie wrogiej działalności w szeregach strażackich przeciwko okupantowi oraz podejmowanie walki z okupantem; Ukrywanie w szeregach strażackich patriotów polskich pod legitymacją OSP, zwłaszcza zaangażowanych na stanowiskach w różnych organizacjach ruchu oporu; Ukrywanie broni, odbiorników radiowych i innego zakazanego sprzętu; Otaczanie opieką potrzebujących wsparcia i pomocy materialnej;