Odpierała atak 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego w rejonie Łucka, Buga i Brodów.
W grudniu 1920 roku zamieszkał z żoną w Radziwiłłowie, gdzie otrzymał działkę jako osadnik wojskowy.
3 maja 1921 roku przy okazji uroczystości związanych z rocznicą uchwalenia Konstytucji 3 maja w Zakopanem zorganizował grupę ochotników na III powstanie śląskie. Do wieczora zapisało się 40 osób, kolejne 20 osób dołączyło do ochotników w Nowym Targu, a następne 20 przyłączyło się w Krakowie. Ochotnicy otrzymali ze zbrojowni 4 pułku strzelców podhalańskich 60 karabinów typu Mannlicher, kilka granatów ręcznych oraz skrzynie amunicji. 5 maja 1921 roku przyjechali do Sosnowca, tego samego dnia por. Lgocki meldował gotowość swojego oddziału do walki w Naczelnej Komendzie Wojsk Powstańczych w Szopienicach. Tam otrzymał informację, że potrzebna jest artyleria, postanowił więc wrócić do Krakowa, gdzie otrzymał z 6 Pułku Artylerii Polowej 2 armatki kalibru 75 mm oraz niezbędne wyposażenie. W czasie nieobecności dowódcy powstańcy przeszli niezbędne przeszkolenie, po jego powrocie utworzyli oni 2. baterię I dywizjonu artylerii. Dowódcą baterii został Lgocki, który następnie pełnił funkcję dowódcy I Dywizjonu Artylerii. Stan osobowy baterii wynosił 82 lub 103 osobyZakopane w III Powstaniu Śląskim”, [w:] „Powstaniec Śląski”, nr 5 z dn. 30.01.1938 r..