Cechy mikroskopowe Grzybnia rozwija się w miękiszu wewnątrz liści. Strzępki szkliste (hialinowe), septowane, słabo rozgałęzione, o szerokości 1–3,5 µm. Pod skórką lisica, rzadko w skórce, tworzą hialinowe, lub lekko tylko wybarwione podkładki o średnicy 10–50 µm, złożone z nabrzmiałych strzępek o średnicy 2–6 µm. Z podkładek tych wyrastają konidiofory w niewielkich lub średnio licznych, luźnych lub gęstych pęczkach. Zazwyczaj wydostają się na zewnątrz liścia przez jego aparaty szparkowe, rzadko zdarza się, że przebijają skórkę. Są proste, o cylindrycznym kształcie, rzadko rozgałęzione, hialinowe, gładkie. Mają wymiary (5–) 10–60 (–105) × (1,5–) 2–5 (–6) um i posiadają 0–3 septy. Blizny po odłączeniu się konidiów nieco ciemniejsze i pogrubione. Konidia często powstają w rozgałęzionych łańcuchach. Są jajowate, elipsoidalne lub wrzecionowate o wymiarach (5–) 10–35 (–55) × (1,5–) 2–6 (–7) m, z 0–3 septami, hialinowe, prawie gładkie lub bardzo drobno brodawkowate, o tępym, zaokrąglonym, skośnie ściętym wierzchołku. Hilum nieco pogrubione i ciemniejsze.
Występowanie i siedlisko Ramularia lamii występuje w Azji, Europie, Ameryce Północnej, Afryce, Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolita.
Pasożyt obligatoryjny. Występuje na wielu gatunkach roślin z rodziny jasnotowatych.
Przypisy
Kategoria:Mycosphaerellaceae Kategoria:Mykobiota Polski