W badaniach naukowych koncentrował się na epistemologii (gł. formalnym przedmiocie ludzkiego poznania intelektualnego), metafizyce ogólnej (teoria istoty i istnienia, substancji i przypadłości, struktura bytu przygodnego), teodycei (zależność stworzeń od Boga w akcie istnienia, argument kinetyczny) oraz kosmologii (hylemorfizm). Był przedstawicielem polskiego tomizmu w jego wersji tradycyjnej oraz stosował scholastyczną metodę wykładu. Opublikował m.in. prace Metafizyka ogólna (Lublin 1960), Krytyka ludzkiego poznania (Lublin 1962), Kosmologia (Lublin 1963), De obiecto formali intellectus nostri secundum doctrinam S. Thomea Aquintis (Rome 1933, 1955), De existentia substantiali in doctrina S. Thomea Aquinatis (Rome 1962), De universali concursu divino in doctrina S. Thomea Aquinatis ("Divius Thomas" 73 (1970), ss. 272-307).